Boehoe.........
Door: Harm & Janet Vrind
Blijf op de hoogte en volg Janet
28 Juli 2006 | Australië, Charters Towers
Leesvoer mensen,
Werken in een roadhouse in Renner Springs was leerzaam. Nou, wat Adam betreft niet hoor, die moest, ja je raadt het al, plafonds witten cabin no 1 t.e.m. 7 tweemaal. Met een Ipod op was het een makkie. Hij heeft er een stijve (!?!) (lees nek) van overgehouden. Janet weet nu hoe je een steak sandwich moet maken. Een boterham 10 cm hoog. Een big whopper is er niets bij. Wat zit erop: nou een steak, spek, gebakken uien, gebakken ei, sla (1/4 krop), tomaat (niet 1 plakje, maar 6), geraspte wortelen, rode bieten, kaas, ananas. En dat tussen twee geroosterde boterhammen. Wie heeft er nog honger????? Wil je je bestelling wegbrengen, dan roep je gewoon hun naam die ze hebben opgegeven bij de bestelling. Easy does it. Van onze verdiende centen hebben we een koelbox 54ltr gekocht (hadden een 24ltr, was stuk) en een CD autoradio (was ook stuk). Mt. Isa gepasseerd, op naar Boulia voor de Camel race, ’n grote flop. Onderweg zijn we bijna gestrand vanwege de grote buien regen(zie foto’s). Twee dagen later hoorden we dat dezelfde weg afgesloten was(lucky we). Richting Boulia, Winton, Kynura de Cops en Co route (postkoetsroute) en de Waltzing Matilda route gevolgd. Een bijzondere mooie en uitgestrekte vlakten met veel verschillende kleuren en begroeiing (zie foto’s).
WALTZING MATILDA By Banjo Paterson
Once a jolly swagman, camp’d by a billabong, under the shade of a cool-j –bahtree.
And he sang as he watch’d and waited till his billy boil’d. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me
And he sang as he watch’d and waited till his billy boil’d. ‘You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Down came a jumbuck, to drink at that billabong, up jump’d the swagman and grabbed him with glee and he sang and he shoved that jumbuck in his tucker-bag. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me and he sang as he shoved that jump buck in his tucker-bag. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Up road the squatter mounted on his thoroughbred, down came the troupers one, two, three
Whose that jolly jump buck you’ve got in yours tucker bag . You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me. Whose that jolly jump buck you’ve got in your tucker bag . You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Up jump’d the swagman sprang into the billabong. You’ll never catch me a life said he and his ghost may be heard as you past by that billabong. You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me. And his ghost may be heard as you past by that billabong You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Dit is niet het originele Australische volkslied en de oorsprong van dit lied vond plaats in Kynuna.
Als je de melodie wil horen moet je die maar opzoeken op het internet. (Mia jij vroeg aan mij “wat is een billabong ? “ nou dit is een drinkplaats voor alle dieren -aboriginal benaming).
Cattle farm Quambetook (waterbron) aangekomen en kregen ons eigen huis met rondom een veranda. De volgende dag ik op de quad en Harm op de motor het vee ophalen. We waren met z’n vijven. Het vee had zich inmiddels verzameld bij de drinkplaats. Er was een paard die voorop reed om de kudde een richting te geven, maar hij had zélf een eigen agenda. Af en toe ontsnapte hij aan de groep en dan zag je hem verderop op een heuvel steigeren. Net een film, je kreeg gewoon kippenvel en vraag je af ‘maak ik dit echt mee of is het een droom’. Eenmaal thuis in de kraal, de jonge kalven scheidden van hun moeder. De koeien die wat mankeren of geen label hebben ook scheiden van de rest. Robert lokte ze in de ene kraal en wij moesten weer andere hekken openen. Hij gaf van te voren een kreet bush of wieners of strangers of sales en dan wisten wij welk hek we moesten openen. Toen de 2 grote stieren scheiden van de rest van de kudde. Na de lunch terug naar de kraal. De kalven wordt één voor één in een val geperst. Willen ze niet lopen, dan heb je stok met 6000 volt, maar een halve ampère. Nou dan wil je wel lopen. Zodra zijn kop klem zit, wordt de kalf vastgezet (je kunt het vergelijken zoals je een vis vastzet tussen een klem voor de BBQ). Deze klem klapt neer zodat het kalf op zijn zij ligt. Dan krijgen de vrouwtjes een witte label (linkeroor) en een brandmerk RCD (Robert Cattle Drury) en no. 6 en hun kleine hoorns worden met een tang afgeknipt. Toen we dit voor de eerste keer zagen, wisten we even niet waar we moesten kijken of moesten kotsen. Het bloed spoot eruit. Hiervoor moest je wel een sterke maag hebben. De mannetjes worden daarentegen eerst met de hand gecastreerd (wij mochten het ook proberen, nee bedankt) en kregen een witte en paarse label in het linkeroor. De kalven krijgen een merkteken in het rechteroor. Je kunt het vergelijken met een vorm van een hoge hoed. Dat wordt er met een tang uitgeknipt. Je maag draait een paar keer rond, dat is zeker. 4 uur klaar en direct het vee (met uitzondering van de kalven en de twee stieren en 1 gewonde stier) terugbrengen naar hun thuisplaats. Toen we van onze ‘rijtuigen’ afsprongen leek het wel of we de hele dag op een paard hadden gereden en rozig dat we waren. Het was zeker een dag om nooit meer te vergeten. Sjezus wat een ervaring, als het op de rug van een paard was geweest had je zeker gedacht dat we koeienjongens cq -meisjes waren schitterend gewoon.
Zo kun je als stier kleine koetjes maken en zo niet meer (1 tik weg pik, 2 knalle weg balle) en het rare was, je dacht dat mot toch vreselijk pijn doen die balle en zo, maar daar gaven die beesten geen krimp om en toen ze in hun oren werden geknipt verging hemel en aarde, om nog maar te zwijgen van het brandmerken.
Nou lijkt me dat ook niet zo’n prettig gevoel zo’n hete staaf op je reet, maar om op die manier je ballen kwijt te raken daar zet ik mijn vraagtekens bij ????????????????????.
Nog meegeholpen een schuur te bouwen van 10 mtr breed bij 5 mtr diep en 5 mtr hoog met stalen balken. Met behulp van traktor, hijskabels en mankracht (4 stuks) was het een hels karwei (zie foto’s). Over de vlakte rijden bij zonsopgang en vier kangaroes voorop springend en de dauw nog op het land, dat moet toch een geweldige kick geven. De laatste dag nog geleerd met de vrachtwagen te rijden. Het was net Bonanza en iets wat we ons leven lang koesteren. Op naar het volgend avontuur richting Mt Garnet-QLD en dan richting Cooktown.
Werken in een roadhouse in Renner Springs was leerzaam. Nou, wat Adam betreft niet hoor, die moest, ja je raadt het al, plafonds witten cabin no 1 t.e.m. 7 tweemaal. Met een Ipod op was het een makkie. Hij heeft er een stijve (!?!) (lees nek) van overgehouden. Janet weet nu hoe je een steak sandwich moet maken. Een boterham 10 cm hoog. Een big whopper is er niets bij. Wat zit erop: nou een steak, spek, gebakken uien, gebakken ei, sla (1/4 krop), tomaat (niet 1 plakje, maar 6), geraspte wortelen, rode bieten, kaas, ananas. En dat tussen twee geroosterde boterhammen. Wie heeft er nog honger????? Wil je je bestelling wegbrengen, dan roep je gewoon hun naam die ze hebben opgegeven bij de bestelling. Easy does it. Van onze verdiende centen hebben we een koelbox 54ltr gekocht (hadden een 24ltr, was stuk) en een CD autoradio (was ook stuk). Mt. Isa gepasseerd, op naar Boulia voor de Camel race, ’n grote flop. Onderweg zijn we bijna gestrand vanwege de grote buien regen(zie foto’s). Twee dagen later hoorden we dat dezelfde weg afgesloten was(lucky we). Richting Boulia, Winton, Kynura de Cops en Co route (postkoetsroute) en de Waltzing Matilda route gevolgd. Een bijzondere mooie en uitgestrekte vlakten met veel verschillende kleuren en begroeiing (zie foto’s).
WALTZING MATILDA By Banjo Paterson
Once a jolly swagman, camp’d by a billabong, under the shade of a cool-j –bahtree.
And he sang as he watch’d and waited till his billy boil’d. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me
And he sang as he watch’d and waited till his billy boil’d. ‘You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Down came a jumbuck, to drink at that billabong, up jump’d the swagman and grabbed him with glee and he sang and he shoved that jumbuck in his tucker-bag. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me and he sang as he shoved that jump buck in his tucker-bag. You’ll come and waltzing Matilda with me.
Up road the squatter mounted on his thoroughbred, down came the troupers one, two, three
Whose that jolly jump buck you’ve got in yours tucker bag . You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me. Whose that jolly jump buck you’ve got in your tucker bag . You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Up jump’d the swagman sprang into the billabong. You’ll never catch me a life said he and his ghost may be heard as you past by that billabong. You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Waltzing Matilda, Waltzing Matilda, You’ll come a waltzing Matilda with me. And his ghost may be heard as you past by that billabong You’ll come a waltzing Matilda with me”.
Dit is niet het originele Australische volkslied en de oorsprong van dit lied vond plaats in Kynuna.
Als je de melodie wil horen moet je die maar opzoeken op het internet. (Mia jij vroeg aan mij “wat is een billabong ? “ nou dit is een drinkplaats voor alle dieren -aboriginal benaming).
Cattle farm Quambetook (waterbron) aangekomen en kregen ons eigen huis met rondom een veranda. De volgende dag ik op de quad en Harm op de motor het vee ophalen. We waren met z’n vijven. Het vee had zich inmiddels verzameld bij de drinkplaats. Er was een paard die voorop reed om de kudde een richting te geven, maar hij had zélf een eigen agenda. Af en toe ontsnapte hij aan de groep en dan zag je hem verderop op een heuvel steigeren. Net een film, je kreeg gewoon kippenvel en vraag je af ‘maak ik dit echt mee of is het een droom’. Eenmaal thuis in de kraal, de jonge kalven scheidden van hun moeder. De koeien die wat mankeren of geen label hebben ook scheiden van de rest. Robert lokte ze in de ene kraal en wij moesten weer andere hekken openen. Hij gaf van te voren een kreet bush of wieners of strangers of sales en dan wisten wij welk hek we moesten openen. Toen de 2 grote stieren scheiden van de rest van de kudde. Na de lunch terug naar de kraal. De kalven wordt één voor één in een val geperst. Willen ze niet lopen, dan heb je stok met 6000 volt, maar een halve ampère. Nou dan wil je wel lopen. Zodra zijn kop klem zit, wordt de kalf vastgezet (je kunt het vergelijken zoals je een vis vastzet tussen een klem voor de BBQ). Deze klem klapt neer zodat het kalf op zijn zij ligt. Dan krijgen de vrouwtjes een witte label (linkeroor) en een brandmerk RCD (Robert Cattle Drury) en no. 6 en hun kleine hoorns worden met een tang afgeknipt. Toen we dit voor de eerste keer zagen, wisten we even niet waar we moesten kijken of moesten kotsen. Het bloed spoot eruit. Hiervoor moest je wel een sterke maag hebben. De mannetjes worden daarentegen eerst met de hand gecastreerd (wij mochten het ook proberen, nee bedankt) en kregen een witte en paarse label in het linkeroor. De kalven krijgen een merkteken in het rechteroor. Je kunt het vergelijken met een vorm van een hoge hoed. Dat wordt er met een tang uitgeknipt. Je maag draait een paar keer rond, dat is zeker. 4 uur klaar en direct het vee (met uitzondering van de kalven en de twee stieren en 1 gewonde stier) terugbrengen naar hun thuisplaats. Toen we van onze ‘rijtuigen’ afsprongen leek het wel of we de hele dag op een paard hadden gereden en rozig dat we waren. Het was zeker een dag om nooit meer te vergeten. Sjezus wat een ervaring, als het op de rug van een paard was geweest had je zeker gedacht dat we koeienjongens cq -meisjes waren schitterend gewoon.
Zo kun je als stier kleine koetjes maken en zo niet meer (1 tik weg pik, 2 knalle weg balle) en het rare was, je dacht dat mot toch vreselijk pijn doen die balle en zo, maar daar gaven die beesten geen krimp om en toen ze in hun oren werden geknipt verging hemel en aarde, om nog maar te zwijgen van het brandmerken.
Nou lijkt me dat ook niet zo’n prettig gevoel zo’n hete staaf op je reet, maar om op die manier je ballen kwijt te raken daar zet ik mijn vraagtekens bij ????????????????????.
Nog meegeholpen een schuur te bouwen van 10 mtr breed bij 5 mtr diep en 5 mtr hoog met stalen balken. Met behulp van traktor, hijskabels en mankracht (4 stuks) was het een hels karwei (zie foto’s). Over de vlakte rijden bij zonsopgang en vier kangaroes voorop springend en de dauw nog op het land, dat moet toch een geweldige kick geven. De laatste dag nog geleerd met de vrachtwagen te rijden. Het was net Bonanza en iets wat we ons leven lang koesteren. Op naar het volgend avontuur richting Mt Garnet-QLD en dan richting Cooktown.
-
28 Juli 2006 - 04:53
Wendy En Anand:
jeetje wat een avontuur,
als je het zo leest kan je toch niet geloven dat he allemaal waar is.
echt ongeloofelijk geniet ervan.
love ya wendy en anand -
28 Juli 2006 - 05:31
Jacques En Marjon:
Hoi Vrindjes,
Het klinkt heftig, moet er niet aan denken.
Maar jullie krijgen zo steeds meer bagage in jullie avonturenrugzak.
Te gek.
Veel suc6 en liefs,
Jacques Marjon en kinders -
28 Juli 2006 - 09:28
Oom Nico En Tante Henny Siemons:
Ik kan mij jullie werk op de cattlefarm goed voorstellen,wat jullie werk was heb ik zelf ook gedaan als 15 jarige knul op de schapen farm 2 uur rijden vanuit Merredin.lammeren gecastreed op de rug in de klem Ballenzak in smeren met jodium open snijden ballen pakken tussen duim in fingers snijden maar[een hoop gebler!!!! daar wend je wel aan.Jullie hebben wel een avontuurlijk leven,geen stres???ikdenk van niet.Adam jij kon al veel maar in australie doe je ook veel ervaring op jij en Janet worden allround medewerkers,wensen jullie nog fijne dagen ,ik houd het wel bij. groetjes -
28 Juli 2006 - 12:06
Bastiaan En Anja:
Shalom vrede zij met jullie,
Jek erg bruut allemaal, maar vast een hele geweldige ervaring. De foto's nog eventjes bekeken maar het ziet er wel schitterend uit. Nou heel veel succes met het volgende avontuur in Down Under.
Groetjes en liefs uit Schagen.
Merijn, Joran, Arwin, Anja en Bastiaan
-
28 Juli 2006 - 16:27
Amy:
Hey pap en mam, Als ik dat allemaal zo zie en lees gaat het bij mij ook wel heel erg borrelen denk dat ik alles maar laat vallen en nu al kom ;)!! Neej nog maar ff niet he eerst ff goed geld verdienen. Hou van jullie en geniet er lekker van want jullie zijn alweer bijna 2 maanden weg dus voor je het weet zijn we alweer bij jullie en dan is de rust met ze 2tje voorbij voor 3 weken hahahah!! Dikke kuzz amy -
28 Juli 2006 - 16:59
Dolf:
Leuk om jullie belevenissen zo allemaal te lezen. Sommige zaken herken ik ook van mijn tripje naar Brazilie. Ook hartstikke goed dat jullie in elk geval overal voor open staan en meedoen.
Mooi om zo het zakelijke (werken) en het aangename (reizen) kan vereenigen!
Overigens voor het weer had je niet weg hoeven te gaan. Het is hier tropisch warm voor al weken.
groetjes en genietse.
-
28 Juli 2006 - 22:01
Cathy:
Hai harm& janet eerst ik heb in een deuk gelegen toen ik het verslag las ik zag jullie al fietsen met jullie helmpjes op, andre van duin was er niets bij . ik heb heerlijk zitten lachen. want een verslag van twee weken is heel wat. ik kwam zo wat niet meer bij , de tranen liepen over mij wangen. want ik ken die verhalen het lijk wel dat ik terug ben in die tijd OP de boerderij in merredin moest papa ook palen slaan en. en schapen casteren, maar wat julie meemaken dat is enorm wat een verhalen ik zien jullie zo bezig een film apart.het deed mij goed om weer eens heerlijk te lachen. Janet wat was het fijn om je stem te horen het leek wel dat in h.h.waard zat zo duidelijk. Harm& janet ga zo door liefs mama xxxxxx doegggggggggg -
02 Augustus 2006 - 11:28
Lia:
hoi luitjes, een berichtje uit Tsjechie. Ik ben de voorhoede en zit reeds in Tsjechie en ben druk bezig met voorbereidende werkzaamheden, puinruimen en schoonmaken enz. Heb het daar behoorlijk druk mee en kom eigenlijk tijd te kort. Jullie reis verloopt avontuurlijk zo te lezen en jullie raken van alle markten thuis. Veel plezier en goede reis verder en de hartelijke groeten uit Tsjechie. Nashle, Lia -
02 Augustus 2006 - 14:57
Rob:
Eindelijk al jullie berichten kunnen lezen (vanaf 16 juni). , geweldige verhalen, leuke foto's. Ga zo door,nog een hele prettige reis verder en....vergeet ons niet te mailen svp. -
04 Augustus 2006 - 11:52
Ruud En Will:
Lieve Vrindjes
Wat heerlijk jullie berichtjes te blijven volgen en mee te beleven.
Zo te lezen is het wel afwisselend wat jullie zo doen Vooral dat werken daar. Jullie verzetten wel het een en ander zeg!
Voordat we het vergeten!!!!!
Adam (Harm dus)
Alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag a.s. zondag de 6e augustus, want als wij het goed hebben, ben je dan je geboortedag aan het vieren!!!!!
Dus "De Plasjes" wensen jou nog vele fije en vooral gezonde jaartjes toe vol liefde en geluk.
dus .....de hartelijke felicitatiegroetjes van ons,
Ruud en Will
-
04 Augustus 2006 - 15:53
Tim En Ina.:
Geweldig weer heel veel belevenissen te lezen van jullie.
Alvast gefeliciteerd met 6 aug. a.s. Harm goed zo alweer een jaartje erbij!
En samen weer verder op reis en genieten maar.
Groetjes van ons. -
06 Augustus 2006 - 10:52
Rob:
Hallo broer,
Gefeliciteerd met je 52e verjaardag en nog vele jaren (in Australië???). Waarschijnlijk zitten jullie nu - volgens mij is het een uur of acht s'avonds daar - aan de barbeque met een lekker koel biertje 'er is er één jarig' te zingen. Hoe dan ook, maak er nog een mooie dag van.
Groetjes Rob, Pia en Sammie.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
