En toen moesten we door de woestijn
Door: Janet & Harm (Adam) Vrind
Blijf op de hoogte en volg Janet
23 Februari 2007 | Australië, Sydney
Crossing the Nullarbor. In 1956 (ik was een baby), moeders hoogzwanger, ’n simpel autootje (geen 4WD), geen mobiele telefoon, geen navigatie, dirtroads. Gewoon gaan met die banaan! Dat is wat mijn ouders gedaan hebben van Perth > Sydney. Een tocht van 4000 km (2 tankstations) door de woestijn. Auto afgeladen met waterzakken, jerrycans met benzine. Onderweg verloren ze 2 waterzakken, kregen lekke banden (opgevuld met zand) niemand in de wijde omgeving die te hulp kon schieten. Op een gegeven moment was het water op, de autobanden finaal kapot, moeders doodziek van de hitte. Vaders wanhopig en viel uiteindelijk op z’n knieën om hulp te vragen aan onze Lieve Heer. Zijn belofte aan Hem was dat hij zijn hele leven een trouwe dienaar zou zijn. Die dag kwam er vrachtwagen langs die te hulp schoot en ons een paar dagen in huis opnam. Vanaf die dag zijn mijn ouders aangesloten bij het Leger des Heils. Elke zaterdagavond (40 jaar lang) collecteerde mijn vaders in kroegen en discotheken en maakte zijn belofte waar. Terwijl wij dezelfde weg reden (is sinds 1976 asfalt), begrijp je des te meer wat zij hebben moeten afzien. Je zou zeggen onverantwoordelijk, maar in die dagen deed men dat gewoon; de boel oppakken en gaan. Geen vliegtuigen of andere transport. Mijn bewondering en respect voor de lef, is des te groter. De goldfield trail vanaf Kalgoorlie ging voornamelijk langs verlaten dorpjes die in de ‘old days’ floreerden. De grote companies hebben nu het heft in handen en een claim voor land in de privaat sector is niet meer voorhanden. Een stil en verlaten begraafplaats bezocht.. In een visitorsbox lag een pamflet waarin de geschiedenis van de overledenen beschreven is. Een hard bestaan en voor wat………. Dat het hard was kwamen wij zelf ook achter toen we door de little sandy desert reden en temperaturen kregen van boven de 50 graden. Het was niet te verdragen en we moesten dan ook vaak stoppen om ons en strikkie wat rust en koelte te geven. Maar alles kwam op zijn pootjes terecht eenmaal in karijini nationaal park kregen we de langverwachte regen en onweers buien. Maar we kregen ook te maken met de bewoners (vogels – vliegen – muggen en dingo’s) Over de dingo’s een mooi verslag, als het midden in de nacht was hoorde je ze janken, want blaffen kunnen ze niet schitterend net wolven zoals ze janken. En als de zon weer opkomt hoor je ze weer janken. Voor de rest van de dag hoor je ze niet. De onweersbuien waren giga, er was zelfs 1 inslag op ongeveer 15 tot 20 meter afstand van de bus, zoveel geweld dat strik stond te schudden.
-
23 Februari 2007 - 07:47
Ronald:
Zo .. pittig reisje hebben jullie achter de rug.
50+ graden? Pff .. moet er niet aan denken.
Leuk truckje op de foto trouwens (Newman 3) .. wordt dat strikje 3? Heb je ook geen weg meer nodig ...
gr
Ronald, Marijke & Romy
-
23 Februari 2007 - 09:36
Jacques:
Hoi Vrindjes,
Ziet er heftig uit deze trip,
zorgen jullie wel dat je heel overkomt!
Goed drinken hoor!!!haha
Blijf nog maar lekker genieten van al het moois
groetjes
de Busqies -
23 Februari 2007 - 17:54
Dolf:
Leuk dat jullie de tocht van 1956 min of meer nog eens doen. Kan je inderdaad je beter in de situatie van toen verplaatsen.
Zorg dat je hhel blijft en geniet er van. -
23 Februari 2007 - 21:46
Greetje:
Hoi , Harm en Janet .
Wat een spannende trip hebben jullie gemaakt zeg , geweldig!!
Nu in Exmouth,mooi is het daar en je kan er goed snorkelen op de verschillende stranden .
Een fijne route trouwens die kustlijn , wel wat lange stukken maar daar zijn jullie ook aan gewend.
Coral Bay is ook supergezellig , neem een dagje catamaran , een echte aanrader .
Veel plezier nog !!
(We zijn al opa en oma hoor , van een kleinzoon , alles prima , hij heet Gijs Barend.)
Groetjes ,
Barend en Greetje ,( met heimwee naar Aussie)
-
24 Februari 2007 - 12:42
Jaap:
Hallo jongens, dit is een goed verhaal met emotionele reis zeg, heel bijzonder dat ook jullie dit nog eens hebben overgedaan, geeft een goed gevoel over dat australie! -
24 Februari 2007 - 19:13
Sam:
Lijkt me heet 50° graden- celcius hebben jullie ook foto´s van een aligator of een witte haai was ik allen benieuwd naar kom nog eens online met MSN dat zou ik wel leuk vinden!!! wel mooi zeg al die foto´s even over atletiek ik ben met de sprint 3e geworden en ik heb weer een pr in utrecht mijn tijd op de 60 M was 9,29. Is het snorkelen spannend? ben je niet bang dat er een haai in het water zit? van: SAM -
25 Februari 2007 - 21:04
Hans En Joke:
Wat een prachtig verhaal over je ouders destijds.
Groetjes, -
01 Maart 2007 - 17:00
Tim En Ina:
Nog steeds avonturen die jullie meemaken.
Geweldiig wat zullen jullie veel herinneringen en verhalen mee terug nemen.
Leuk dat je nog steeds de moeite nemen om ons allemaal mee te laten genieten. Bedankt hoor en blijven genieten!
Groetjes van ons. -
02 Maart 2007 - 15:00
Jeroes:
Wat een verhaal! ben er stil van.
x jeroes -
06 April 2007 - 11:39
Cathy:
als ik zo jullie verhaal lees beleef ik het weer opnieuw. en krijg nog steeds tranen in mij ogen liefs mama
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
