Red Claw Fish farm
Door: Harm & Janet Vrind
Blijf op de hoogte en volg Janet
23 Augustus 2006 | Australië, Cooktown
Vanaf Ravenshoe – Yungaburra – Tinaroo Falls – Gordonvale – Cairns – een magnifieke route gereden (Ardennen waardig) met onnoemelijk veel haarspeldbochten. Cairns bezocht. Zoals reeds eerder gezegd wij begrijpen niet dat iedereen hier zo hilarisch over is. Geen diep blauw water, maar een teruggetrokken oceaan met een grijs strand achterlatend. De boulevard zijn ze aan het opknappen. Dat wordt wel mooi, maar o zo commercieel. Er rijzen grote hotels en flatgebouwen, waardoor de zachte oceaanbries geblokkeerd wordt en hierdoor is het in de stad drukkend benauwd. Het openlucht zwembad doet het erg goed. Veel toeristen genieten. De haven is altijd een bezienswaardigheid. Enorme catamarans (live-on-board) en zeewaardige jachten. Om je vingers erbij af te likken. Met een treintje omhoog naar Kuranda - opgebouwd door hippies (weer dezelfde stalletjes; kerstkadootjes gekocht voor de meiden) en met de skyrail terug. Deze route is door 1500 man aangelegd zonder enige machine. M.a.w. alles met de handjes. Sommigen waren maanden van huis. Spectaculair uitzicht en de zee spiegelde in de verte. O, we willen zo graag gaan duiken. Met een harde wind dezer dagen, was dat geen optie. Grote steden is aan ons niet besteed. Wij waarderen meer de kleine plaatsen waar je direct contact heb met de plaatselijk bevolking.
Red Claw Fish Farm; een aparte ervaring. In de prachtige Tablelands vlakbij Mareeba waren we hartelijk welkom bij vader Stan en dochter Kara. Hier ook weer veel schade ondervonden van de cycloon. De vijvers moesten allemaal (10st) weer opnieuw worden aangelegd en kreeften worden uitgezet. Er waren honderden kreeften ontsnapt en in andere poelen terechtgekomen. Hier vallen in uitgezet. Drie keer per dag worden deze leeggehaald. Wij pakken ze nog met handschoenen aan! De kreeften krijgen allemaal een bepaald gewicht mee en worden aan de plaatselijke winkeliers en restaurants aangeboden. Eén keer per week worden er 1000 extra gevoed. Vier korrel per kweekbak. Daar ligt 1 kreeft in te groeien. Het gewicht van 150 gr wordt pas na 9 maanden bereikt; geduldig proces. Voor de rest konden we wat kreeften betreft niet veel meer aanvangen. Dus andere werkzaamheden stonden op de agenda n.l. : uitzetten van de lijnen voor het huis, 42 gaten gegraven voor de steunpalen, 2 sleuven voor water en elektra. Andere werkzaamheden waren: 42 balen hooi opgestapeld, diverse dingen gerepareerd, bij de rivier overbodig hout gesprokkeld (brandgevaar!), onkruid weggehaald. En niet te vergeten veel gelachen. We konden het wel goed vinden met Stan. Zelfde leeftijd, zelfde humor! Elke avond een biertje met een vuurtje met een schitterend uitzicht op de bergen met een prachtige sterrenhemel. Misschien klinkt het allemaal niet zo opwindend, maar je bent een deel van de familie en dat maakt het zo uniek. Janet heeft al die dagen gekookt en ze willen haar al kidnappen. We hebben deze dagen doorgebracht met andere woofers: 1 Japanse jongen, 1 Japans meisje (die doodsbang voor kikkers waren). Op een dag moesten we n.l. kikkers en kikkervisjes uit de vijvers halen en elke keer als ze er één had gevangen, dan ging ze helemaal uit haar dak. Vaak moesten we om haar lachen, ook haar Japans-Engelse uitspraak was hilarisch. Twee gekke Nederlanders (hahahaha Harm en Janet) en 2 Duitse jongens (die volgens ons zo bij moeders pappot vandaag gekomen zijn). Nieuwe kleren en o wee als die smerig werden. Zondag onze laatste dag hier en dat werd leuk afgesloten n.l. met banden de rivier af. We kregen een beetje het Ourthe gevoel terug. Ik mijn wetsuit aan, want de jongelui hadden al de nodige biertjes op en Tim/Ina jullie hebben ons goed getraind en ik neem dan maar de verantwoordelijkheid om aan te voelen dat ze niet onderkoeld raken. Het water van de rivier is na onze maatstaven gewoon, maar voor hen steenkoud. Harm schreeuwde nog vanaf de kant “blijf in het midden”. Blijft bezorgd! Als waardering voor al het harde werken, kregen we op onze laatste dag ontbijt op bed. Grandioos! We proberen nu echt eens een weekje aan het strand of zwembad door te brengen. Nu richting Cooktown ontdekt in 1770 door Lt. James Cook.
Red Claw Fish Farm; een aparte ervaring. In de prachtige Tablelands vlakbij Mareeba waren we hartelijk welkom bij vader Stan en dochter Kara. Hier ook weer veel schade ondervonden van de cycloon. De vijvers moesten allemaal (10st) weer opnieuw worden aangelegd en kreeften worden uitgezet. Er waren honderden kreeften ontsnapt en in andere poelen terechtgekomen. Hier vallen in uitgezet. Drie keer per dag worden deze leeggehaald. Wij pakken ze nog met handschoenen aan! De kreeften krijgen allemaal een bepaald gewicht mee en worden aan de plaatselijke winkeliers en restaurants aangeboden. Eén keer per week worden er 1000 extra gevoed. Vier korrel per kweekbak. Daar ligt 1 kreeft in te groeien. Het gewicht van 150 gr wordt pas na 9 maanden bereikt; geduldig proces. Voor de rest konden we wat kreeften betreft niet veel meer aanvangen. Dus andere werkzaamheden stonden op de agenda n.l. : uitzetten van de lijnen voor het huis, 42 gaten gegraven voor de steunpalen, 2 sleuven voor water en elektra. Andere werkzaamheden waren: 42 balen hooi opgestapeld, diverse dingen gerepareerd, bij de rivier overbodig hout gesprokkeld (brandgevaar!), onkruid weggehaald. En niet te vergeten veel gelachen. We konden het wel goed vinden met Stan. Zelfde leeftijd, zelfde humor! Elke avond een biertje met een vuurtje met een schitterend uitzicht op de bergen met een prachtige sterrenhemel. Misschien klinkt het allemaal niet zo opwindend, maar je bent een deel van de familie en dat maakt het zo uniek. Janet heeft al die dagen gekookt en ze willen haar al kidnappen. We hebben deze dagen doorgebracht met andere woofers: 1 Japanse jongen, 1 Japans meisje (die doodsbang voor kikkers waren). Op een dag moesten we n.l. kikkers en kikkervisjes uit de vijvers halen en elke keer als ze er één had gevangen, dan ging ze helemaal uit haar dak. Vaak moesten we om haar lachen, ook haar Japans-Engelse uitspraak was hilarisch. Twee gekke Nederlanders (hahahaha Harm en Janet) en 2 Duitse jongens (die volgens ons zo bij moeders pappot vandaag gekomen zijn). Nieuwe kleren en o wee als die smerig werden. Zondag onze laatste dag hier en dat werd leuk afgesloten n.l. met banden de rivier af. We kregen een beetje het Ourthe gevoel terug. Ik mijn wetsuit aan, want de jongelui hadden al de nodige biertjes op en Tim/Ina jullie hebben ons goed getraind en ik neem dan maar de verantwoordelijkheid om aan te voelen dat ze niet onderkoeld raken. Het water van de rivier is na onze maatstaven gewoon, maar voor hen steenkoud. Harm schreeuwde nog vanaf de kant “blijf in het midden”. Blijft bezorgd! Als waardering voor al het harde werken, kregen we op onze laatste dag ontbijt op bed. Grandioos! We proberen nu echt eens een weekje aan het strand of zwembad door te brengen. Nu richting Cooktown ontdekt in 1770 door Lt. James Cook.
-
23 Augustus 2006 - 09:09
Ronald:
Kolere .. denk je weg te zijn uit het drukke NL, waar je bij je 2 dochters (en schoonzoon) je de pestpokke werkt (verbouwen, opknappen, verbouwen. Sta je nu in "the middle of nowhere" de funderingen van een huis te graven ... pff. Wanneer gaan jullie eens een keertje vakantie vieren? ... :p
Maar goed .. jullie hebben het volgens mij wel naar jullie zin.
Doet strik II het nog steeds? De onze (26 jaar oude Benz) heeft net 6600km zonder problemen gereden .. alleen 7,5 liter olie verstookt.
Succes met de ontdekkingsreis en doe de groeten aan James.
gr
Ronald, Marijke & Romy -
23 Augustus 2006 - 11:13
Amy:
Hey parents,
Eindelijk weer eens nieuws na 1.5 week, kan best begrijpen dat jullie ons niet missen hoor, er is daar zo veel te doen en te beleven... Ik zou jullie denk ik ook niet missen hoor. Maar dat doe ik natuurlijk wel.
Love you kuzz -
23 Augustus 2006 - 18:35
Dolf:
Een beetje werken, iets meer vakantie en veel lol. Gooi die hoop bij mekaar en je hebt het naar je zin. Dit heet genieten. -
24 Augustus 2006 - 05:26
Mark En Inge:
Waren het freshwater yabbies? Die zijn ook heel lief als huisdier!
Hier alles goed. Ook wij verlangen naar duiken, maar de enige die nog lekker de hele dag baddert is onze zoon in aanbouw.
-
26 Augustus 2006 - 09:08
Rob:
Hallo Harm en Janet,
Grappig dat jullie de tocht naar Cairns vergelijken met Ardennen, we zijn daar namelijk net twee weken geweest. Toevallig heb ik vorige week in de 'National Geographic' een verhaal gelezen over 'The Wet' in Noord-Australië, met als ondertitel "Wachten op het water of...hoe de Aussies de moesson doorkomen zonder door te draaien". Dat doordraaien noemen ze ook wel'going troppo'of de'mango madness. Dus doe het lekker rustig aan tegen die tijd en drink lekker een koel biertje (oftewel een fles XXXX).Ik bewaar 'm wel voor als jullie terugkomen.
Groetjes Rob.
-
01 September 2006 - 10:46
Dieter & Rina:
hallo Janet en Adam
fijn dat jullie zo genieten we hopen dat jullie een fijne welverdiende vakantie zullen hebben en lekker kunnen duiken. wie weet vinden jullie nog een schat!! groetjes Dieter & Rina -
05 September 2006 - 21:54
Sjaak En Charlotte:
Hoi Harm en Janet,
Ik had jullie even gemist,heb een ander emailadres,ik heb hem inmiddels opnieuw aangemeld.
Ik snap niet dat jullie voor het werk naar Aussie gegaam zijn want als ik de foto's bekijk hadden jullie wel een jaartje bij mij kunnen vertoeven en zeker dan had er ook vakantie-time bijgezeten.
Ik hoop dat jullie blijven genieten van de dingen die jullie ondernemen.
Warme groetjes,Sjaak en Charlotte.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
